طبرى در تاريخش در اين باره مىنويسد : عن محمّد بن عمر قال : كان الذي أشار على رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله : بالخندق سلمان ، وكان أوّل مشهد شهده سلمان مع رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله ، وهو يومئذ حرّ ، وقال : يا رسول اللَّه ، إنا كنّا بفارس إذا حوصرنا خندقنا علينا . رجع الحديث إلى حديث ابن إسحاق : فعمل رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله ترغيباً للمسلمين في الأجر ؛ « 1 » محمّد بن عمر گويد : سلمان به پيامبر عرضه داشت كه خندق حفر كنند و اين نخستين جنگى بود كه سلمان در آن حضور داشت . وى در آن هنگام آزاد بود و گفت : اى پيامبر خدا ، ما در كشور فارس وقتى محاصره مىشديم خندق مىكنديم . ابن اسحاق گويد : پيامبر براى ترغيب مسلمانان در حفر خندق كار مىكرد و مسلمانان نيز به كار پرداختند . عبدالرزاق صنعانى نيز در اين باره مىنويسد : دو بزرگ قبيلهء اوس و خزرج به رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله عرضه داشتند : يا رسول اللَّه ، إن كنت أُمرت بشيء ، فامض لأمر اللَّه . فقال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله : لو كنت أُمرت بشيء لم أستأمركما ، و لكن هذا رأيي ، أعرضه عليكما . قالا : فإنا لا نرى أن نعطيه إلّاالسيف ؛ « 2 » اى رسول خدا ، اگر به چيزى امر شده‌ايد انجام دهيد . پيامبر فرمود : اگر امر شده بودم ديگر با شما مشورت نمىكردم . اين رأى شخصى من بود كه براى شما باز گفتم . آن دو عرضه داشتند : پس فقط شمشير زدن با آنان راه مناسبى است .

--> ( 1 ) . تاريخ الطبري : 2 / 234 . هم‌چنين ر . ك : فتح الباري : 7 / 301 ؛ تفسير الثعلبي : 8 / 13 ؛ تفسير القرطبي : 14 / 129 . ( 2 ) . المصنّف ( صنعانى ) : 5 / 368 . همچنين ر . ك : الإستيعاب في معرفة الأصحاب : 2 / 597 ؛ الطبقات الكبرى : 2 / 73 ؛ أسد الغابة : 2 / 284 .